تحقیق سید محمدحسین بهجت تبریزی

Word 38 KB 34309 6
مشخص نشده مشخص نشده ادبیات - زبان فارسی
قیمت: ۲,۰۰۰ تومان
دانلود فایل
  • بخشی از محتوا
  • وضعیت فهرست و منابع
  • مقدمه :

     

    از غم جدا مشو که غنا میدهد به دل       ،اما چه غم غمی که خدا می دهد به دل

    غم صیقل دل است خدا زما نگیر           ،این جوهر جلی که جلا می دهد به دل

    مایهء شعر ابتدا آن تاثیرو ارتعاش لطیفی است که بدون اراده بر روی اعصاب انسانی نقش می بندد.همانطورکه جنبه ظا هری آن بلا اراده از قبیل گریه،خنده،انقباض وانبساط اعصاب غطات است.جنبه معنوی آن نیزروی شعرازقبیل شهامت،نور،رقت وصلابت وغیره خواهدبود.این مایهءشعرمانندامواج لطیفی درطبیعت است ویاازدستگاه عصبی دیگری تحویل گرفته وبه صورت شعر به دستگاه عصبی دیگران تحویل داده می شود.

    ( توضیح مختصری درباره زندگی شهریار )

    زنده یاد سید محمدحسین بهجت تبریزی درسال1285ه.ش چشم به جهان گشودپدرش حاج میرزا خشکنابی مردی دانشمند،خوشنویس ویکی ازوکلای معروف دادگستری تبریز بود.دوران کودکی شهریارباایام انقلاب تبریزدرجریان نهضت مشروطه واشغال آذربایجان به وسیله روسهاهمزمان بودوچندسالی رابه اجباردرروستاهای اطراف تبریزوازآن جمله ده آباداجدادش،خشکناب به سر بردکه بایادماندنیهای شیرین همراه بود.همانجابادیوان حافظ آشنا شد.آشنایی ودوستی دیر پایی که تا پایان زندگی ادامه یافت اوخود بارهاگفته است هرچه دارم ازدولت حافظ دارم.

    شب هابه گنج خلوتم آوازمی دهند             ،که خفته گنج خاریتان بازمی دهند

    گویی به ارغوان مناجاتتان موج                 ازبارگاه حافظ ام آوازمی دهند

    مارارسدحدیثه حافظ،که وصف گل،            قافیه پردازمیدهند

    پس ازخروج سربازان روسی وبازگشت آرامش وامنیت به تبریزبازگشت ودرمدرسه متحره سرگرم تحصیل شد.سال1300به تهران آمد ودرمدرسه دارالفنون به آموزش پزشکی پرداخت ودرهمین دوران بود که عشق مجاز به سراغش آمدواوراچون پرکاهی بازیچه امواج خروشان خودکرد.یک سال به پایان دوره آموزشی ودستیابی به دانشنامه پزشکی باقی مانده بود که دارلافنون وکتابهای درسی پزشکی رابوسیدوکنارگذاشت وچون پروانه ای پروبال سوخته درطواف شمع وجود معشوق ازدیگرمظا هرزندگی گسست.

    بعدازترک تحصیل به خراسان وبه دیدارکمال الملک نقاش برجسته آن روزگارشتافت وشعری هم با عنوان(زیارت کمال الملک)به این مناسبت سرود.

    پس ازان دوران بارها امکانات مناسبی فراهم آمداماهرگز زیربارادامه تحصیل نرفت وخیرخواهی دوستان ونزدیکان رانپزیرفت.درسال1310به ناگزیرواردخدمات دولتی شدوسالهای رادرشهرهای مشهدونیشابورسپری کردوپس ازچندبارتغییرشغل سرانجام درسال1351به تهران بازگشت ودربانک کشاورزی به خوقی که نمی توانست باخلق وخوی وی سازگار باشدادامه داد.

     

    کارغیرهنرنه کارمن است                             ،هرکس مردکارخویش تن است

    خدمت مااراده رفتن نیست                            ،مهملی گفتن وسنفتن نیست

    من به کارحساب مردنی ام                           ،بلکه بااین حساب،مردنی ام

     

    یکی از آرزوهای شهریارسفربه شیرازودیدارارامگاه سعدی وحافظ بوداماعجیب است که بعدازمدتهامقدمات برآوردن این آرزوفراهم شد.شهریاربیشتراوقات خویش راباشعروادب سرمی کردوبه ویژه درسالهای انقلاب وپس ازان به موضوعات دینی واخلاقی روی آورد.اودرجوانی به موسیقی نیز عشق می ورزیدوگفته اندسه تاررا نیکومی نواخت.چندسه تارنیزداشت که یکی ازآنهاسه تارمرحوم درویش خان بودوهدیه ای ازسوی زنده یادصبا به شهریار.استاد فقیه ابوالحسن صبارابطه دوستانه ونزدیکی با شهریار داشت وشهریارنیزقطعه های وغزل های درستایش وبزرگ داشت این موسیقی دان هنرمندسروده است.

     

    نخستین مجموعه سروده های شهریاردفترکوچکی بودکه درسال1308به چاپ رسیدوپیشکسوتان چون استادان فقیه (سعیدنفیس،پژمان بختیاری-ملک الشعرابهار)مقدمه های بران نگاشتند.این دیوان کوچک چنان ملک الشعرابهارراتحت تاثیر قرارداده ودگرگون کرده بودکه شهریارجوان25ساله راافتخارایران وجهان نامید.

    شهریارمانندهرهنرمندراستین، سخترین،بی رحم ترین وبیناترین نقادخودبودوبه همین دلیل نیزازچاپ دیوان اشعارش طفره می رفت ومعتعقدبودکه چنین کاری را نبایدباشتاب زدگی انجام دادودرمقابل پافشاری دوستانش چنین گفت:خیلی شعرمی گویندوخیلی شعرچاپ می کنندشاعرونویسنده که احترام خودرانگاه می داردباید برای خوانندگانشان هم احترام بگذارندهم چیزرانمی شودچاپ کرد.

    وسرانجام ویدرسال1367به سن 84سالگی درگذشت ودرمقبره الشعرا(سرخاب)تبریز مدفون گشت.

    (تخلص وویژگی ظاهری) :

    نخست بهجت تخلص می کرداماپس ازچندی باتفال ازدیوان خواجه تخلص(شهریار)رابرگزید.درسیای ظاهر:قدمتوسط،چهارشانه،درشت استخوان وچشمانی نجیب و نافذداشت.اماسیای باطن اوراکه درافکاروتخیلات شاعرانه می بینیم چنانکه بایدقابل شناسایی نیست،گاه همانندکودکی معصوم است وگاه سالمندی جهان دیده،زمانی چون انسانی روحانی وزمانی قلندری رند،روزی شهسواری دلیرودیگر روز درویشی افتاده وبردبارنه تنهاعاشق کانون خانواده بلکه شیفته ی تمامی مردم سرزمینش بود.

    (شعر شهریار) :

    محمدحسین شهریاردرسرودن انواع شعرسنتی فارسی ازقصیده ومثنوی گرفته تاغزل وقطعه ورباعی مهارتی داشت.گذشته ازاین درطریقت نیمایی نیز طبع آزمایی کرده وقطعات زیبای چون(ای وای مادرم- دومرغ بهشتی-مومیایی- پیام به انشتین)ازخودبه یادگارگذاشته است دراشعار نیمایی اوبه ویژه درپیام به انشتین روح انسان دوست وهنرروی باجهان انسانی موج میزند.درکنارهمه این هاشهریاربه زبان مادری خود یعنی ترکی آذربایجانی اشعاری سروده است.منظومه سلام به حیدربابای اوکه به فارسی هم ترجمه گشته ازشاهکارهای ادبیات ترکی آذربایجانی است.عنوان ترکی منظومه(حیدرباباسلام)است درآن شهریاربادلدادگی تمام اززیبای های روستاوفرهنگ روستای که خود به آن متعلق بودیادکرده است به همین اعتبارمی توان شهریاررا(شاعرحیدربابا) و(شاعرشکوه روستا) نام نهاداین منظومه نخستین باردرسال 1332در تبریزمنتشر شدوابتدادرمیان اهالی آذربایجان وبه تدریج درسراسرایران شهرت یافت.

    شهریاربه شاعران طرازاول فارسی یعنی فردوسی،سعدی،مولوی وبه ویژه حافظ عشق می ورزید.بیشترلطائف طبع شهریاردرقالب غزل نمودارگشته است .غزل های اوازیادگارهای دوران جوانی وروزگارپختگی است به ویژه ازلحاظ زبان واحساس در اوج است گویی اودر غزل ازتجربیات سه غزل سرای نامی ایران : مولوی- سعدی-حافظ هنرمند گشته.

    ازجمله غزل های اومیتوان به ناله ناکامی- توبعان ودگران- شکرین پسته خاموش- غروب نیشابور- یوسف گم گشته- ساز صبا- نای شعبان- اشک مریم و مدال محبت اشاره کرد . اماامروزه بیشتربه خاطرسروده های مذهبی چون علی ای همای رحمت- شب وعلی- مناجات- درس محبت درمیان مردم شهرت ومحبوبیت یافته بااین همه شهریار شاعری است که درزمینهای متنوع وگوناگون مانند موضوعات اجتماعی- ملی- تاریخی ووقایع ورویدادهای عصری به سرودن پرداخته.

  • فهرست:

    ندارد.
     

    منبع:

    ندارد.

از غم جدا مشو که غنا ميدهد به دل ،اما چه غم غمي که خدا مي دهد به دل غم صيقل دل است خدا زما نگير ،اين جوهر جلي که جلا مي دهد به دل مايهء شعر ابتدا آن تاثيرو ارتعاش لطيفي است که بدون اراده بر روي اعصاب انساني نقش مي بندد.همانطورکه جنبه ظا هري آن بلا ا

محمدحسين شهريار سيد محمدحسين بهجت تبريزي (???? - ?? شهريور ????) متخلص به شهريار (قبل از آن بهجت) شاعر ايراني بود که شعرهايي به زبان‌هاي فارسي و ترکي آذربايجاني دارد. از شعرهاي معروف او مي‌توان به «علي اي هماي رحمت» و «آمدي جانم به قربانت» به فارسي

سيد محمد حسين بهجت تبريزي در سال 1285 شمسي در شهر تبريز ديده به جهان گشود.پدر وي حاجي ميرآقا خشگنابي است که از سادات خشگناب ( قريه نزديک قره چمن ) و از وکلاي مميز دادگستري تبريز و مردي فاضل و خوش محاوره و از خوش نويسان دورهً خود و با ايمان و کريم

محمد حسین شهریار محمد حسین بهجت تبریزی معروف به شهریار ، شاعر ایرانی فرزند آقا سید اسماعیل موسوی معروف به حاج میر آقا خشکنابی در سال 1325 هجری قمری ( شهریور ماه 1286 هجری شمسی ) در بازارچه میرزا نصرالله تبریزی واقع در چای کنار چشم به حهان گشود . در سال 1328 هجری قمری که تبریز آبستن حوادث خونین وقایع مشروطیت بود پدرش او را به روستای قیش قورشان و خشکناب منتقل نمود . دوره کودکی ...

بنام خدا سيد محمد حسين بهجت تبريزي فرزند حاج مير آقا خشگنابي در سال 1285 خورشيدي در تبريز به دنيا آمد ، کودکي شاعر در قرئيه ( شنگول آباد ) و ( قيش قرشاق ) و ( خشگناب ) همزمان با انقلاب تبريز عليه محمد شاه قاجار سپري شد. شهريار در هفده سالگي

سید محمد حسین بهجت تبریزی فرزند حاج میر آقا خشگنابی در سال 1285 خورشیدی در تبریز به دنیا آمد ، کودکی شاعر در قرئیه ( شنگول آباد ) و ( قیش قرشاق ) و ( خشگناب ) همزمان با انقلاب تبریز علیه محمد شاه قاجار سپری شد. شهریار در هفده سالگی به تهران آمد و تحسیلات متوسطه خود را در ( دارلفنون ) به اتمام رسانید و سپس وارد مدرسه طب شد ؛ اما پیش از فارق التحسیل شدن در این رشته مدرسه را ترک ...

استاد شهريار سيد محمد حسين بهجت تبريزي در سال 1285 شمسي در شهر تبريز ديده به جهان گشود.پدر وي حاجي ميرآقا خشگنابي است که از سادات خشگناب ( قريه نزديک قره چمن ) و از وکلاي مميز دادگستري تبريز و مردي فاضل و خوش محاوره و از خوش نويسان دورهً خود و با

سید محمد حسین بهجت تبریزی در سال 1285 شمسی در شهر تبریز دیده به جهان گشود.پدر وی حاجی میرآقا خشگنابی است که از سادات خشگناب ( قریه نزدیک قره چمن ) و از وکلای ممیز دادگستری تبریز و مردی فاضل و خوش محاوره و از خوش نویسان دورهً خود و با ایمان و کریم الطبع بوده است و در سال 1313 مرحوم و در قم مدفون شد. شهریار تحصیلات خود را در مدرسه متحده , فیوضات تبریز و دارالفنون تهران خوانده و تا ...

استاد سيد محمد حسين بهجت تبريزي (شهريار) در سال ???? هجري شمس در سال ???? هجري شمسي در روستاي خشکاب در بخش قره چمن آذربايجان متولد شد. پدرش حاجي مير آقا خشکنابي و از وکلاي مبرز و مردي فاضل و خوش محاوره و از خوش نويسان دوره خود و با اينان و کريم الطب

زندگي شهريار به سال ???? درتبريز متولد شد.دوران طفوليت خود را در روستاي مادري قايش قورشاق و روستاي پدري خشکناب در بخش قره‌چمن آذربايجان ايران سپري نمود. پدرش حاج مير آقا خشکنابي نام داشت که در تبريز وکيل بود. پس از پايان سيکل اول متوسطه در تبريز

ثبت سفارش
تعداد
عنوان محصول